WSPÓLNE DZIAŁANIE

Każdy wie, co do niego należy i jak ma się włączyć do wspólnego działania, kiedy i jak posłużyć się danym instrumen­tem, który instrumentariuszka poda mu we właściwej chwili. Kolejność poszczególnych zabiegów jeśt możliwie najlepiej prze­myślana, tak że i o procesie współdziałania możemy powiedzieć, że każdy jego fragment przyczynia się w maksymalnej możli­wej mierze do jego powodzenia. Naczelny („końcowy”) cel za­biegu jest ściśle sprecyzowany. Jest on znany wszystkim człon­kom zespołu i przez wszystkich przyjęty za własny. Mamy tu . więc do czynienia z instytucją o wysokim stopniu zorganizowa­nia.Wśród wielkich instytucji jako przykład wysokiego stopnia zorganizowania można wskazać dobrą armię w okresie pokoju lub w okresie powodzenia wojennego, linię kolejową albo wzor­cowy zakład przemysłowy. Do cech, które podkreśliłem w po­przednim przykładzie, dołączy się tu zwykle znaczna liczba szczebli hierarchicznych (dowodzenia, zarządzania) i dość daleko posunięte rozczłonkowanie najniżej w hierarchii stojących ko­mórek (np. wielka liczba drużyn, stanowiących najniższe ogniwo organizacyjne w wojsku,, lub stanowisk pracy na kolei albo w przemyśle).  W instytucjach wskutek długiego istnienia i wielokrotnego po­wtarzania podobnych mocno utrwalonych cyklów funkcjonowania dochodzi do tego często ujęcie celów, stosunków organizacyjnych sposobów funkcjonowania w jakimś przyjętym systemie zna­ków treści (graficznych, elektromagnetycznych, akustycznych lub jakichkolwiek innych, co niżej — 4.5. — zidentyfikujemy jako „formalizację” organizacji).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.