WOLNO STOJĄCE, WYSOKIE WIEŻE

  1. Zawsze czworoboczne w planie, o surowym, groźnym wyglądzie elewacji (wrażenie takie sprawiała już sama murarka, wątek mu­ru o chropawych, nie obrobionych zbyt starannie kostkach kamie­nia), miały tylko tu i ówdzie wąskie otwory strzelnicze i jedynie z rzadka okna, przy tym zawsze na znacznej wysokości. Dopiero u wierzchołka, pod krenelażem, mur przecinały, zwykle ze wszy­stkich czterech stron, wielkie otwory w formie loggi. Z obiektów tego rodzaju warto wymienić wieże przy Palazzo della Ragione w Bergamo (z lat 1182—.1198), przy Broletto (z 1215 r.) w lom- bardzkim miasteczku Como, wspomnianą już basztę Rognosa przy Palazzo del Podesta w San Gimignano czy wieżę przy Broletto (z lat 1187—1230) w Brescii. Może najciekawszym rodzajem romańskich budowli obronnych włoskich miast, stwarzających niekiedy swoistą scenerię, krajob­raz, były wolno stojące, wysokie wieże obronne (i zarazem, w ra­zie potrzeby, mieszkalne) przy rezydencjach bogatego patrycjatu. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.