WŁOSKA ARCHITEKTURA OBRONNA

  1. Kupcy, właścicie­le manufaktur, bankierzy stanowili klasę rządzącą. Należeli do niej także panowie feudalni, w tym kraju nie brzydzący się za­jęciami, które w innych krajach nie licowały ze szlachetnym urodzeniem, ów żywy rozwój gospodarczy i polityczny włoskich miast-państewek nie oznaczał społecznej harmonii i zgodnego współżycia mieszkańców. Przeciwnie — dochodziło do nieustan­nych konfliktów, walk między plebsem a patrycjuszami, między feudałami a społecznością miejską, wreszcie między poszczegól­nymi państewkami, a także między wzbogaconymi rodami ku­pieckimi czy bankierskimi. W tej sytuacji i we Włoszech nie zapomniano o architekturze obronnej.  Włoska architektura obronna doby romańskiej odznacza się doskonałą techniką, murarką opartą na dobrej tradycji antycznej, pewnymi formami i elementami naśladującymi formy i elementy antyczne, lecz przede wszystkim różnorodnością typów budowli obronnych. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.