WAŻNOŚĆ ZAGADNIEŃ

Jeżeli np. z 200 godzin będących miesięcznie do dyspozycji kierowni­ka na pracę zawodową, 100 godzin musi on przeznaczyć na kontakty z równorzędnymi kierownikami, ze swymi przełożonymi, z przedstawi­cielami instytucji, z którymi jego własna jednostka współprapuje, i na własną pracę niekierowniczą (taką jak „myślenie perspektywiczne”, pla­nowanie własnej pracy, czytanie sprawozdań lub inne czynności niekie- rownicze, np. czynności wykonywane przez brygadzistę na równi z innymi członkami brygady) i jeżeli na bezpośrednie kontakty z każdym bezpo­średnim podwładnym kierownik powinien codziennie poświęcać przecięt­nie godzinę (czyli przez miesiąc 25 godzin) — to może on skutecznie kie­rować czterema członkami zespołu i górną granicą wielkości zespołu ko­mórki organizacyjnej jest pięć osób (włącznie z jej kierownikiem). Szczegó­ły w tej sprawie zob. pracę Kowalewskiego [1967a, s. 196 233], gdzie wy­liczono 22 czynniki mające wpływ na prawidłową liczbę podwładnych. Ogólnie rzecz biorąc im bardziej rośnie złożoność, nietypo­wość i względna ważność zagadnień rozwiązywanych na danym szczeblu struktury organizacyjnej, tym więcej czasu kierownik tego szczebla musi poświęcać na kierowanie pracą swych bezpo­średnich podwładnych i nadzorowanie jej, czyli ceteris paribus (przy innych okolicznościach nie zmienionych) im wyższy szczebel hierarchii kierowania, tym mniej kierownik może mieć bezpo­średnich podwładnych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.