STOPIEŃ SAMODZIELNOŚCI

Stopień samodzielności podwładnych, uznany za wła­ściwy, zależy z kolei nie tylko od „obiektywnych” okoliczności, które wymieniliśmy powyżej, ale i od osobistych cech umysłu i charakteru zarówno przełożonego, jak i podwładnych (ich kwa­lifikacji fachowych i moralnych), a nawet od osobistego stosunku między nimi.W razie nadmiernego zwiększenia liczby podwładnych kontakty przełożonego z poszczególnymi podwładnymi są albo zbyt krót­kotrwałe, albo za rzadkie. W pierwszym przypadku przełożony nie może wniknąć w istotę zagadnień. W drugim powstają z kolei dwie możliwości: albo pilne nieraz zagadnienia pozostają nieza- łatwione (ze szkodą dla sprawy) do chwili, gdy podwładny „do- ciśnie” się do przełożonego, a wtedy w dodatku gromadzi się ich tyle, że żadnej nie można gruntownie rozpatrzyć, albo — mimo że ich charakter wymaga interwencji przełożonego — bywają załatwiane bez jego udziału. W obu przypadkach kierowanie sta­je się fikcją.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.