PODPORZĄDKOWANIE OSÓB

Jeżeli jednak liczba osób podporządkowanych jednemu kierownikowi jest zbyt mała, to albo kierownik przeznacza na czyn­ności kierownicze mniejszą część swego czasu pracy, niżby mógł przeznaczać w normalnych warunkach (poświęcając resztę czasu na czynności niekierownicze, w których kto inny mógłby go z po­wodzeniem zastąpić), tak iż jego kwalifikacje kierownicze zostają częściowo zmarnowane, albo (co chyba w praktyce częściej się j zdarza) przez pewną część swego czasu pracy w ogóle nie pracuje pożytecznie.Wydaje się, że anomalie tego rodzaju dość często powstają na j tle chęci pójścia na rękę osobom, które mianuje się kierownikami nie dlatego, że potrzebny jest pośredni człon kierowniczy, tylko | dlatego, że stanowisko kierownicze jest warunkiem zaspokojenia i ich ambicji lub przyznania im odpowiednio wyższego uposażenia. Badania S. Kowalewskiego wykazały, że wielkość modalna for­malnej rozpiętości kierowania w zbadanych przez niego 2000 ko­mórek organizacyjnych administracji państwowej wynosi 2 do 3 osób [Kowalewski S. 1964a, s. 177], St. Markowski [1968] stwier­dza, że „swoisty rekord pobiło tu jedno ze zjednoczeń terenowych i budownictwa, gdzie na jednego kierownika przypadało średnio dwóch pracowników”.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.