NORMOWANIE PRACY

Punktem wyjścia technik normowania pracy — ściślej czasu wykonywania poszczególnych operacji — jest z reguły ich szczegó­łowa analiza chronometrażowa lub rozłożenie każdej z nich na ruchy elementarne („mikroruchy”), których nie należy jednak utożsamiać z „czynami jednoimpulsowymi” (3.1.1.); z reguły skła­dają się one bowiem z grup takich „czynów jednoimpulsowych”.Pierwszą próbą wyróżnienia ruchów elementarnych, czyli nie­zmiennych powtarzalnych fragmentów zabiegów, z których mają się składać wszelkie czynności, przeprowadzili współpracownicy Taylora: Frank B. i Lilian Gilbrethowie w r. 1912 wyróżniając 17 „therblig’ów” (nazwa stanowi anagram ich nazwiska), F. He- rig wyodrębnił później 25 „chwytów podstawowych”, a R. Laban wymienia 8 „czystych” ruchów elementarnych — por. [Wybrane problemy… 1967, s. 137].

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.