NASTĘPNY KROK

Następnym krokiem w kierunku „unaukowienia” metod do­bierania ludzi do rodzajów pracy i na odwrót byłą tzw. „psy- chotechnika”. Uważa się zwykle, że metoda ta została zapoczątko­wana w r. 1912 przez H. Miinsterberga (źródła francuskie dowo­dzą jednak pierwszeństwa J. M. Lahy’ego, który już od r. 1908 pracował nad tymi zagadnieniami) [Biegeleisen 1964, s. 17], por. też [Dobrzyński 1968, s. 177]. Metoda ta polegała początkowo w praktyce głównie na dość arbitralnym i nieco naiwnym konstruo­waniu zestawień cech psychofizjologicznych, wymaganych na wy­branych stanowiskach pracy, i sprawdzaniu, głównie za pomocą przyrządów i testów „obrazkowych”, czy i w jakim stopniu ba­dany osobnik wykazuje te cechy. Z lat międzywojennych pamiętam np. „badanie”, czy kandy­datowi na fryzjera nie pocą się ręce. Badano też z reguły spraw­ność zmysłów, np. wrażliwość na barwy, szybkość reakcji, zdol­ność koncentracji uwagi, zdolność trafiania odpowiednią wtyczką do niewielkich otworów, koordynację pracy obu rąk itp. Próbo­wano także sprawdzianów kombinowanych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.