NA NAJWYŻSZYCH SZCZEBLACH KIEROWANIA

Fisch [1963] zwraca jednak słusznie uwagę, że na naj­wyższych szczeblach kierowania następuje odchylenie od tej pra­widłowości. Jeżeli kiśrownik naczelny bardzo wielkiej instytucji (np. dowódca sił zbrojnych grupy państw, szef rządu wielkiego państwa lub naczelny kierownik bardzo wielkiego koncernu prze­mysłowego) ogranicza swoją interwencję do ustalania najbardziej ogólnych wytycznych działania i do obsadzania najwyższych sta­nowisk, to jego interwencje mogą być rzadkie, a tym samym jego potencjalna rozpiętość kierowania bardzo rośnie. Stwierdzenie to, odpowiadające obserwacjom rzeczywistości, jest w zgodzie z na- szą4eorią w sprawie czynników determinujących potencjalną roz­piętość kierowania (termin ten objaśnię za chwilę).Właśnie ten szczebel kierowania, na którym samodzielność kierownika musi być tak wielka, że rozpiętość kierowania jego przełożonego może być większa od rozpiętości jego własnego kie­rowania, można uważać za najwyższy szczebel kierowania „insty­tucji wyodrębnionej” (4.1.4.).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.