Category: Praca i wartość

TEN SAM PROBLEM

Za pomocą nitki można łączyć je z sobą po li­niach przebiegu tworzyw lub po drogach koniecznych wędrówek pracowników, uzyskując w ten sposób możność wymierzenia ty­powych dróg. Warto w związku z tym wspomnieć o metodzie rozplanowania pomieszczeń pracy opublikowanej pod nazwą Simplified SLP (Simplified Sistematic Layout Planning) [Muther… 1962], Metoda ta składa się z następujących 6 etapów; 1) ustalenie stopnia po­wiązań pomiędzy poszczególnymi operacjami i urządzeniami, ustalenie powierzchni potrzebnej na wykonanie operacji, 3) spo­rządzenie wykresu powiązania operacji, 4) sporządzenie wykresu planowania przestrzennego, 5) ocena różnych wariantów projek­tu, 6) szczegółowe opracowanie wybranego wariantu.W zasadzie ten sam problem, lecz na jeszcze większą skalę występuje, gdy rozważa się terytorialne rozmieszczenie poszcze­gólnych zakładów pracy i podział zadań produkcyjnych między nimi w skali krajowej.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

W WIELU PRZYPADKACH

W wielu przypadkach znalezienie opty­malnego rozwiązania wymaga tu skomplikowanych badań i za­stosowania nowoczesnych metod rachunkowych, znanych pod wspólną nazwą „algorytmu transportowego” — por. [Sadowski 1964a, s. 98—116).Prócz przestrzennego rozmieszczenia całych instytucji wystę­puje zagadnienie ich wewnętrznego zorganizowania. Składa się na nie zaprojektowanie:programu działalności odpowiadającej stwierdzonym potrze­bom (określenie szczegółowych zadań),„dynamicznej” struktury procesów zmierzających do wy­konania tych zadań (4.4.) istruktury w sensie statycznym (4.3.) obmyślonej w sposób jak najbardziej sprzyjający realizacji tych procesów. Działalność organizatorska, tak jak każda inna zorganizowana działalność ludzka, musi przebiegać według określonego cyklu, który zapewnia, że nie zabraknie w niej niczego koniecznego i że kolejność czynności będzie właściwa. Cykl ten jest w zasadzie niezależny od szerokości organizowanego przedziału instytucji i przedziału jej funkcjonowania. Struktura tego cyklu jest więę w zasadzie taka sama, gdy organizujemy pracę na jednoosobo­wym stanowisku pracy lub kombinat przemysłowy.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

DZIAŁALNOŚĆ ORGANIZATORSKA

Ponieważ działalność organizatorska jest poszczególnym przy­padkiem działania ludzkiego w ogóle, przeto cykl działalności or­ganizatorskiej musi być analogiczny do cyklu zorganizowanego działania w ‘ogóle (3.2.1.).Gdyby się okazało, te tak nie jest, znaczyłoby to tylko, że błędnie sformułowaliśmy etapy owego ogólnego cyklu działania. Można jednak łatwo stwierdzić, że spodziewana analogia zachodzi w rzeczywistości.Oczywiście przed przystąpieniem do organizowania (lub reor­ganizowania) trzeba sobie uświadomić, do czego się zmierza (cel): sam proces organizowania trzeba zaplanować (plan); trzeba po­zyskać potrzebne zasoby (tu: środki techniczne i finansowe oraz — i przede. wszystkim — chęć współdziałania organizowanego ze­społu); trzeba przedsięwzięcie organizatorskie zrealizować (wyko­nanie), a w końcu skontrolować jego rezultaty (kontrola). Różne inne znane w literaturze warianty cyklu działalności organizatorskiej omówiono w literaturze obowiązkowej [Ziele­niewski 1967, s. 497—501].

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

SZCZEGÓLNA WŁAŚCIWOŚĆ

Szczególną właściwością etapu formułowania celu w cyklu działalności organizatorskiej jest to, że najbardziej ogólne sfor­mułowanie jej celu jest zawsze dane z góry. Działalność ta ex definitione bowiem zmierza do uzyskania możliwie wysokiego stopnia zorganizowania rzeczy organizowanej lub do podwyższenia tego stopnia, czyli to właśnie ma na celu.Konkretyzacja tak ogólnie ujętego celu działalności organiza­torskiej polega, po pierwsze, na wyborze szczegółowego zagad­nienia wymagającego „terapii” organizatorskiej. Mówiliśmy już o  tym w poprzednim ustępie w odniesieniu do pracy indywidual­nej. Analogicznie dotyczy to omawianej obecnie pracy zespoło­wej. Prócz wyboru konkretnego zagadnienia, trzeba, po drugie, w ramach określania celu uświadomić sobie wstępnie pożądany sposób rozwiązania danego zagadnienia. Szereg komplikacji wyłaniających się w związku z tym omó­wiono w lekturze obowiązkowej [Zieleniewski 1967a, s. 501— 511].

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

ZASYGNALIZOWANY SPÓR

Zasygnalizowany tamże spór, czy organizować należy „od dołu”, czy „od góry” [s. 517], trwa.Do zawartych w cytowanym ustępie wzmianek o przeciwstawnych stanowiskach można z nowszych publikacji dodać następujące:Chajtman wypowiada się za metodą „oddolną” [Wybrane próbiemy… 1967, s. 50 i nast.] i szczegółowo uzasadnia swoją koncepcję. Po­dobne stanowisko zajmuje G. Slezinger pisząc m. in., że (dopiero) „po określeniu zestawu produkcyjnych jednostek organizacyjnych i organów zarządzania można przejść do etapu końcowego — do określenia ich pod­porządkowania i wzajemnych związków” [Slezinger 1967, s. 229],Przeciwne stanowisko zajmuje G. Słucki konstatując, że doświadcze­nia Centralnej Pracowni Naukowo-Badawczej Ekonomiki i Organizacji Pracy przy Instytucie Gospodarki Narodowej im. Plechanowa, a także „zaznajomienie się z praktyką przedsiębiorstw Leningradu, Jarosławia, Iwanowa, Tuły i innych miast wykazały, iż w wielu przypadkach celowe jest postępowanie właśnie odwrotne: najpierw opracowywać »plany NOT* dla wydziału, po tym dla gniazda produkcyjnego i dopiero w ostatnim etapie dla stanowiska pracy” [Słuckij 1966, s. 55], Autor podkreśla jednak zależność kolejności postępowania od ogólnej organizacji przyjętej w da­nej instytucji; tam np., gdzie poszczególni mistrzowie odpowiedzialni są za całość zamówienia, trzeba wprowadzić najpierw racjonalny podział pracy w całym wydziale, a dopiero po tym przystępować do usprawnie­nia funkcjonalnie wyodrębnionych stanowisk pracy. Może być jednak też inna sytuacja, wobec czego sposób organizowania musi być indywiduali­zowany.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

WYJŚCIE Z KONCEPCJI

Osobiście sądzę, że punktem wyjścia koncepcji organizacyj­nych powinny być te okoliczności, które jako dane powinien or­ganizator przyjąć za zmienne niezależne. Dane są z reguły koń­cowe cele, dla których powołano do życia organizowaną lub reorganizowaną instytucję, oraz niektóre techniczne elementy środków ich realizacji. Te zaś okoliczności determinują bezpo­średnio funkcjonowanie właśnie „dołowych” komórek organiza­cyjnych, a nie „górnych” organów zarządzania. Podobne stanowisko spotkałem ostatnio w książce, której terminolo­gia jest inna od naszej (organizowanie „oddolne” nazwano tam „synte­tycznym”, a „odgórne” — „analitycznym”), ale autorzy wypowiadają się za połączeniem obu stanowisk [Richards 1966, s. 194 i 195], Jak to nie­dawno przypomniał M. Bielski [1967, s. 39], zbliżone stanowisko zajmo­wał także — już przed ostatnią wojną — W. Baliński, który napisał na ten temat, co następuje: „Nieraz, zwłaszcza w granicach zakresu prac kie­rowników niższych i średnich stopni posuwać się wypada” (przy „two­rzeniu ustrojów” organizacyjnych) „wiele razy w obu kierunkach” („z gó­ry na dół” i „z dołu do góry”) [Baliński 1939, s. 61].

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

PLANOWANIE DZIAŁALNOŚCI

Planowanie działalności organizatorskiej, czyli projektowanie przedsięwzięcia organizatorskiego obejmuje dobór i określenie ko­lejności stosowania środków mających doprowadzić do zamierzo­nego usprawnienia organizacji. Środki te muszą być dostosowane do zamierzenia i do sytuacji. Właściwe planowanie musi więc być poprzedzone bądź to rozpoznaniem sytuacji, przeprowadzonym już w toku konkretyzowania cehji działalności organizatorskiej, bądź też dodatkowym rozpoznaniem umożliwiającym pogłębio­ną analizę okoliczności, w których usprawnienie ma być reali­zowane. Przy planowaniu działalności reorganizatorskiej trzeba wziąć pod uwagę jeszcze jedną okibliczność nie występującą przy orga­nizowaniu czegoś od nowa. Jest nią częstotliwość reorganizacji. Bardzo rozpowszechnione doświadczenie uczy, że każda reorgani­zacja, nawet najbardziej potrzebna i najtrafniejsza, zanim zacznie wydawać owoce w postaci zwiększonej sprawności, pociąga za so­bą przejściowe trudności i zahamowania.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

GŁĘBSZE PRZYCZYNY

Dlatego, a także z innych głębszych przyczyn omówionych w lekturze obowiązkowej [Zieleniewski 1967a, s. 519, 520], któ­rych zrozumienie wymaga jednak poprzedniego zaznajomienia się z problematyką organizacji nieformalnej (4.5.1.), zbyt częste reorganizacje z reguły prowadzą do trwałej dezorganizacji. Głównym rodzajem zasobów zaabsorbowanych przez określo­ny czas w działalności organizatorskiej są ludzie: organizatorzy, ich pomocnicy oraz członkowie zespołów organizowanej insty­tucji.Proces organizowania absorbuje też w pewnej mierze inne za­soby organizowanego zespołu, absorbuje je mianowicie w tym zakresie, w jakim organizowanie zespołu łączy się w sposób ko­nieczny z organizowaniem zasobów. Jest jednak różnica między zasobami martwymi a ludźmi ze względu na zagadnienie inte­resujące nas w niniejszym ustępie. Ludzi trzeba mianowicie „po­zyskać” dla procesu organizowania, przygotować ich do niego, z góry ich jakoś urobić.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

POZYSKANIE ORGANIZATORA

Pozyskanie organizatora to urobienie siebie samego (inicja­tora działalności organizatorskiej) na sprawnego organizatora oraz ewentualnie zapewnienie sobie współpracy odpowiednio przy­gotowanego organizatora. Nie ma tu alternatywy: niezależnie od tego, czy w działalności organizatorskiej ma współdziałać „orga- nizator-specjalista” czy nie, inicjator zorganizowania nowej insty­tucji lub kierownicy istniejącej instytucji (na wszystkich szczeb­lach kierowania w danym przedziale) powinni być urobieni nie tylko na znawców swojej merytorycznej roboty i nie tylko na znawców organizacji jako takiej, ale i na umiejętnych organiza­torów. Kto sam ma organizować, powinien to czynić jak naj- umiejętniej, a kto ma organizatorowi stawiać zadania i korzystać z jego współpracy, powinien umieć rozmawiać z nim w jego „or­ganizatorskim” języku. Dotyczy to wszystkich szczebli kierowa­nia, gdyż problem ten występuje na każdym szczeblu.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.