Category: Ludzie i zasoby

WSPÓLNE DZIAŁANIE

Każdy wie, co do niego należy i jak ma się włączyć do wspólnego działania, kiedy i jak posłużyć się danym instrumen­tem, który instrumentariuszka poda mu we właściwej chwili. Kolejność poszczególnych zabiegów jeśt możliwie najlepiej prze­myślana, tak że i o procesie współdziałania możemy powiedzieć, że każdy jego fragment przyczynia się w maksymalnej możli­wej mierze do jego powodzenia. Naczelny („końcowy”) cel za­biegu jest ściśle sprecyzowany. Jest on znany wszystkim człon­kom zespołu i przez wszystkich przyjęty za własny. Mamy tu . więc do czynienia z instytucją o wysokim stopniu zorganizowa­nia.Wśród wielkich instytucji jako przykład wysokiego stopnia zorganizowania można wskazać dobrą armię w okresie pokoju lub w okresie powodzenia wojennego, linię kolejową albo wzor­cowy zakład przemysłowy. Do cech, które podkreśliłem w po­przednim przykładzie, dołączy się tu zwykle znaczna liczba szczebli hierarchicznych (dowodzenia, zarządzania) i dość daleko posunięte rozczłonkowanie najniżej w hierarchii stojących ko­mórek (np. wielka liczba drużyn, stanowiących najniższe ogniwo organizacyjne w wojsku,, lub stanowisk pracy na kolei albo w przemyśle).  W instytucjach wskutek długiego istnienia i wielokrotnego po­wtarzania podobnych mocno utrwalonych cyklów funkcjonowania dochodzi do tego często ujęcie celów, stosunków organizacyjnych sposobów funkcjonowania w jakimś przyjętym systemie zna­ków treści (graficznych, elektromagnetycznych, akustycznych lub jakichkolwiek innych, co niżej — 4.5. — zidentyfikujemy jako „formalizację” organizacji).

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

COŚ CO ZAWODZI

Oczywiście, nie zawsze jest tak dobrze jak w podanych wyżej. przykładach. Niekiedy ten lub inny składnik instytucji zawodzi i aktualny stopień zorganizo­wania ulega przez to obniżeniu. Nie wszystkie też rodzaje in­stytucji umiemy zorganizować w sposób równie bliski dosko­nałości jak zespół wykonujący operację chirurgiczną, dobrą armię w okresie zwycięstw lub dobre przedsiębiorstwo prze­mysłowe. Przykładem czegoś, co chwilowo zawodzi, może być operacja chirurgiczna wykonana przez zespół zdekompletowany wskutek czyjejś choroby lub któraś z rzędu operacja po masowej kata­strofie kolejowej, wykonywana przez lekarzy krańcowo wyczer­panych, lub armia w odwrocie, linia kolejowa po katastrofie na torach, lub źle zarządzane przedsiębiorstwo. Jako przykład insty­tucji, których nie umiemy jeszcze w ogóle dobrze zorganizować, weźmy handel detaliczny w warunkach „rynku sprzedawcy”, od­dawanie ludności drobnych usług w warunkach pełnego uspo­łecznienia itp.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

LICZBA STOPNI ZORGANIZOWANIA

Liczba stopni zorganizowania może być więc praktycznie bardzo wiel­ka, tak iż stopień zorganizowania, podobnie jak omówione w poprzednim ustępie okoliczności (wielkość, trwałość), nadaje się na zasadę jednowy­miarowej typologii instytucji, lecz nie na kryterium klasyfikacyjne. Często można zaobserwować, że wzrost stopnia zorganizowa­nia idzie w parze ze wzmożeniem funkcjonalnego zróżnicowania, zwiększeniem liczby składników instytucji, wzrostem jej wiel­kości, zwiększeniem się liczby szczebli hierarchicznych i rozczłon­kowania każdego szczebla oraz w ogóle ze wzrostem skompliko­wania struktury organizacyjnej.Pozytywna korelacja wspomnianych wyżej cech organizacji ze stopniem zorganizowania utrzymuje się jednak tylko w pewnym przedziale zmienności zmiennych uznanych za niezależne — in­nym w każdej sytuacji.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

PRZEKROCZENIE OPTIMUM

Po przekroczeniu optimum (stanu stosun­kowo najlepszego w danej sytuacji) każda z tych okoliczności prowadzi do zmniejszenia sprawności funkcjonowania instytucji, czyli do zmniejszenia jej powodzenia, lub mówiąc inaczej do spadku stopnia jej zorganizowania. Przerost wspomnianych tu cech charakteryzujących strukturę organizacyjną ponad każdora­zowe optimum dostosowane do sytuacji nazywamy „przeorgani­zowaniem” instytucji. Cechy te nie nadają się więc na mierniki stopnia zorganizowania i powstaje problem, jak go należy mierzyć. Ponieważ powodzenie instytucji wyraża się, jak wiemy, w zbliżaniu się do osiągania jej celów, wydaje się, że najprostszą miarą stopnia ich zorganizowania jest stopień zbliżania się do osiągania „wiązki” jej celów.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

DWIE WADY

Miara ta ma jednak w niektórych sytuacjach dwie wady. Po pierwsze, w przypadku celów wzajemnie „konkurencyjnych” (3.1.3.), a takie bywają one najczęściej, i niemożności rozszerza­nia „przedziału oceny” — nie da się odpowiedzieć na pytanie, czy powodzenie ogólne rośnie, czy maleje, gdy pewne ce­le osiąga się w wyższym stopniu kosztem ograniczenia stopnia, w jakim można osiągnąć inne cele trudne do porównania pod względem stosunkowej ważności. Po dru­gie, miarę tę można stosować tylko ex post (po zakończeniu ocenianego cyklu funkcjonowania instytucji), podczas gdy ocena stopnia zorganizowania interesuje nas przede wszystkim ex ante (przed rozpoczęciem tego cyklu) lub w toku funkcjonowania. Chcemy to widzieć, gdy jeszcze nie jest za późno, by zmienić w strukturze organizacyjnej to, co wymaga zmiany.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

W TOKU DYSKUSJI

Nie da się jeszcze nic powiedzieć o wyniku tej próby. Można jednak wstęp­nie przyjąć, że nawet w tych przypadkach, w których ściśle skwantyfikowa- na ocena stopnia osiągania celów okaże się niewykonalna, możliwe będzie uzyskanie przybliżonej odpowiedzi na pytanie, jaka jest opinia zaintereso­wanych w sprawie ogólnego powodzenia danej instytucji. Umożliwi to ugrupowanie badanych instytucji według stopnia powodzenia. W toku dyskusji w Zakładzie Prakseologii obmyśliliśmy tak­że inną, pośrednią metodę sprawdzania stopnia zorganizowania, którą można streścić jako określanie wskaźnika „uczestnictwa” skorygowanego przez współczynnik odpowiedniości kwalifi­kacji zespołu do potrzeb instytucji. „Uczestnictwo” rozumie się tu jako „stopień poświęcania czasu i wysiłku dla celów zespołu”. Jest to więc wskaźnik w pewnym przybliżeniu mierzalny. Kwa­lifikacje członków zespołu również dadzą się w przybliżeniu wy­mierzyć w kategoriach „taryfikatorów kwalifikacyjnych” i po­równać z kwalifikacjami wymaganymi w tychże dokumentach.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

PRZEKSZTAŁCANIE OKREŚLEŃ

Eto innych od stosowanego przeze mnie znaczeń wskazanych w po­wyżej zacytowanym ustępie lektury obowiązkowej [s. 100 — przypis 28] można z nowszej literatury dodać następujące pojmowanie: „uczestnictwo jest to sposób odnoszenia się do współpracowników, zasugerowany przez eksperyment Hawthorne’a w zakresie uprawnień do decydowania. Ogólnie rzecz biorąc dotyczy to formalnego wciągnięcia członków zespołu do kie­rowania, zwykle przez uczestniczenie w podejmowaniu decyzji na zebra­niach grupy” [Tannenbaum 1967, s. 85],Przekształcanie ogólnych określeń poszczególnych cech strukturalnych < instytucji w określenia operatywne nie jest w ogóle rzeczą łatwą. Przez „określenie operatywne” rozumie się takie, które pozwalają jednoznacznie lub prawie jednoznacznie uszeregować instytucje według nasilenia danej cechy {„wymiaru”) struktury. Heiskonen [1967, s. 21] definicjami „operacyjnymi”, czyli regułami odpowiedniości nazywa określenia, które wiążą pojęcia stosowane w pra­wach empirycznych, będących abstrakcyjną częścią systemu teoretycznego, ze światem obserwacji.

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

MIERZENIE WYMIARÓW

O wiele trudniejsze jest mierzenie takich „wymiarów”, * jak: stopień formalizacji, centralizacji, zrutynizowania, nasilania kontroli zewnętrznej pod względem ilościowym, surowości jej przeprowadzania i dolegliwości stosowanych sankcji; dalej — sposób zarządzania, stopień „zawodowstwa” (lub amatorstwa) wykonywanych funkcji, stopień specja­lizacji, typ „rynku” na usługi instytucji (stopień jego monopoliczności), stosunek liczby informacji uzyskiwanych z autopsji (bezpośredniego kon­taktu z danym zjawiskiem) do liczby informacji uzyskiwanych z akt, sto­sunek obciążenia instytucji działalnością podstawową, pomocniczą i re­gulującą (4.4.1.), stosunek ilościowy informacji potrzebnych do zbędnych, typ technologii, tempo załatwiania spraw itp. Nie sposób tu wnikać w szczegóły tych spraw, warto jednak stwierdzić, że badania tego rodzaju są prowadzo­ne zarówno u nas w kraju (wspomniane już badania przedsięwzięte przez Zakład Prakseologii), jak i za granicą, np. badania prowadzone od kilku lat pod kierownictwem dr. D. Pugha przez zespół związany obecnie z Uni­wersytetem Astona w Birmingham [Pugh… 1963] i [Hinings 1967] oraz ba­dania B. H. Halla w Stanach Zjednoczonych [Hall 1963].

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.

PRÓBA SKONSTRUOWANIA WSKAŹNIKA

Próbę skonstruowania w sposób operatywny syntetycznego wskaźni­ka „powodzenia” określonego rodzaju instytucji (kapitalistycznego przed­siębiorstwa przemysłowego) przeprowadził zespół pracujący pod kierow­nictwem J. Woodward. Uwzględniono pozycję zajmowaną przez dane przedsiębiorstwo w danej gałęzi przemysłu, jego udział w ogólnej produk­cji, wzrost lub spadek tego udziału w ostatnich latach, zakres poszukiwa­nia nowych rynków zbytu (lub utraty rynków na rzecz konkurentów) zys­ki lub straty za ubiegłych pięć lat oraz wielkość dokonanych w tym czasie inwestycji, wzrost (lub spadek) zatrudnienia, obniżkę (lub wzrost) jedno­stkowych kosztów własnych itp. [Woodward 1965, s. 15].Badania tego rodzaju prowadzono także w Naukowo-Badawczym In­stytucie Pracy przy Komitecie Rady Ministrów ZSRR do Spraw Pracy Płac. Uwzględnia się przy tym głównie stopień wykorzystania czasu pra­cy robotników i czasu funkcjonowania maszyn — por. [Pietuchow 1967] oraz [Dowba 1967].

 

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aldona Kownacka, na co dzień prowadzę agencję reklamową bloga prowadzę w formie mojej pasji. Zamieszczam tutaj artykuły dotyczące mediów i reklamy. Jeśli podoba Ci się mój blog to zapraszam do zostawienia komentarza.